Από τότε που ο Νώε της σουμεριακής μυθολογίας, ο Ουτναπιστίμ, αποκάλυψε στον Γκιλγκαμές, τον βασιλιά της μεσοποταμιακής πόλης Ουρούκ, το μυστικό της αθανασίας έχουν περάσει τουλάχιστον 4.000 χρόνια. Είναι κρυμμένο, του είχε πει, σε κάποιο κοράλλι της θάλασσας. Το 1988, ένας νεαρός Γερμανός με σάρκα και οστά βούτηξε στην Ιταλική Ριβιέρα για να το βρει. Και το βρήκε. Από τον βυθό του Πορτοφίνο, ο τότε φοιτητής Θαλάσσιας Βιολογίας Κρίστιαν Σόμερ έβγαλε το πιο θαυματουργό είδος του ζωικού βασιλείου, την «αθάνατη μέδουσα».
Στην πραγματικότητα, ο Σόμερ έκανε έρευνα πάνω στα υδρόζωα, τα μικρά ασπόνδυλα που, ανάλογα με το στάδιο της ζωής που διανύουν, μοιάζουν πότε με μέδουσες και πότε με μαλακά κοράλλια. Ανάμεσα στα εκατοντάδες υδρόζωα που είχε καταφέρει να συλλέξει ήταν και ένα σχετικά άγνωστο τότε είδος στους βιολόγους, η μέδουσα Turritopsis dohrnii. Λίγες ημέρες αργότερα, διαπίστωσε πως η συγκεκριμένη μέδουσα είχε πολύ ιδιαίτερη συμπεριφορά. Ενώ τα περισσότερα ασπόνδυλα αρχίζουν τον κύκλο της ζωής τους ως πολύποδες, στη συνέχεια προσκολλώνται στους βράχους και στο τέλος απελευθερώνονται στη θάλασσα ως μέδουσες, η Turritopsis dohrnii κάνει ακριβώς το αντίστροφο. Αρχίζει τον κύκλο της ζωής της ως μέδουσα και στη συνέχεια αποσυντίθεται. Παράλληλα απορροφά τα κύτταρά της, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια άμορφη μάζα, σαν κύστη. Από αυτή τη μάζα δημιουργούνται νέα πλοκάμια, τα οποία με τη σειρά τους συνθέτουν έναν νέο πολύποδα, από τον οποίο γεννιέται ξανά μία νέα μέδουσα. Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται άπειρες φορές, σαν η μέδουσα να αρνείται να πεθάνει. Παρότι ο Σόμερ αδυνατούσε να το ερμηνεύσει, η ουσία παρέμενε η ίδια: ο κύκλος ζωής αυτής της μέδουσας-μαθουσάλα ανατρέπει τον θεμελιώδη νόμο της φύσης, βάσει του οποίου όλοι οι έμβιοι οργανισμοί γεννιούνται και κάποια στιγμή πεθαίνουν.
Από εκεί και έπειτα, σχολιάζουν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» οποιοσδήποτε θα σκεφτόταν το αυτονόητο: ότι ο άνθρωπος θα γυρνούσε τον κόσμο ανάποδα μέχρι να διαπιστώσει τι ακριβώς συνέβαινε, οι πολυεθνικές εταιρείες βιοτεχνολογίας θα διαγκωνίζονταν για να εξασφαλίσουν κατά αποκλειστικότητα το γονίδιο της μέδουσας, σύσσωμοι οι επιστήμονες θα αφοσιώνονταν στην έρευνα των μηχανισμών που κάνουν τα κύτταρά της να αναπλάθονται και οι φαρμακευτικές εταιρείες με τη σειρά τους θα επιχειρούσαν να σφετεριστούν αυτά τα ευρήματα. Κι όμως. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη, αν και κάποια πρόοδος στις έρευνες σημειώθηκε.
Δημοσίευση σχολίου