Οι τελευταίες συνεντεύξεις του Πρωθυπουργού - ιδίως σε ξένα μέσα ενημέρωσης - έχουν τον εξής κοινό παρονομαστή: από το 2013 η ελληνική οικονομία θα αρχίσει να ανασαίνει, στο τέλος του έτους η ανάκαμψη θα είναι πανταχού παρούσα και στο μεταξύ θα αρχίσει η ανακούφιση των πολιτών.
Αυτή η ανάγνωση του κοντινού μέλλοντος παραείναι αισιόδοξη για να είναι και βάσιμη. Οπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, αποκλείεται να υπάρξει στη διάρκεια του επόμενου χρόνου «ανακούφιση». Από πού θα προκύψουν αυτά που προαναγγέλλει ο Πρωθυπουργός - αν φυσικά μιλάμε για τους ανθρώπους και όχι για τους αριθμούς;
Θα βρουν δουλειά μέσα στο 2013 κάποιοι από τους ανέργους; Θα σταματήσουν να κλείνουν επιχειρήσεις; Θα γίνουν καλύτερες οι υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας, η δημόσια υγεία, η ασφάλιση, η παιδεία, οι συγκοινωνίες, η εξυπηρέτηση του πολίτη στο Δημόσιο; Θα λιγοστέψουν οι φόροι;
Υπάρχουν επενδυτές που περιμένουν να αλλάξει ο χρόνος για να ανοίξουν δουλειές στην Ελλάδα; Είπε κανείς ότι το 2013 δεν θα είναι ακόμη ένα έτος ύφεσης; Υπάρχει κάτι που θα εμποδίσει το δημόσιο χρέος να πλησιάσει τα 350 δισ. ευρώ πλέον με τη νέα υπερδόση; Ρισκάρει κάποιος ειδήμων την πρόβλεψη - πέρα από τις θεωρίες περί βιωσιμότητας που ενδιαφέρουν τους δανειστές - πότε ακριβώς θα πέσει κάτω από το 100% του ΑΕΠ;
Αν ο Πρωθυπουργός εννοεί ότι θα υπάρξει τέτοιου είδους ανακούφιση τον επόμενο χρόνο, τότε ο ίδιος διαβάζει άλλη πραγματικότητα. Οχι πάντως αυτή που έρχεται και για την οποία οι προβλέψεις μάλλον για τα αντίθετα μας προετοιμάζουν. Και επειδή η πρωθυπουργική αισιοδοξία προφανώς δεν είναι αυθόρμητη αλλά σχεδιάστηκε και υλοποιείται με συγκεκριμένους στόχους, από ένα σημείο και πέρα συνιστά πολιτικό λάθος.
Επαναλαμβάνει τα μηνύματα που στέλνουν οι κυβερνήσεις τα τρία τελευταία χρόνια. Και ακόμη μία φορά δημιουργείται στους πολίτες η αίσθηση - δηλαδή η ψευδαίσθηση - ότι η κρίση ήταν μια παρένθεση και οσονούπω κλείνει.
Οσες αλλαγές και να έχουν γίνει δεν πρόκειται να αποδώσουν χωρίς αντίστοιχες αλλαγές στις αντιλήψεις της κοινωνίας, της πολιτικής τάξης και του κρατικού μηχανισμού. Δεν αρκεί να ψηφισθούν κάποιοι νόμοι, πρέπει να εφαρμοστούν κιόλας. Και επιπλέον, ακόμη και αν εφαρμοστούν, δεν πρόκειται να αποδώσουν αμέσως αυτά που υπόσχεται ο Πρωθυπουργός. Οσοι τον διαβεβαιώνουν για το αντίθετο, αν δεν είναι άσχετοι, είναι απλώς αιθεροβάμονες. Και σε αυτές τις περιπ Περισσότερα
Πηγή: http://www.tanea.gr/
Πηγή: http://www.tanea.gr/
Δημοσίευση σχολίου